IVF GOT YOU

In wat lijkt alsof het gisteren was en tegelijk in een ver verleden ligt, begon ons verhaal samen. Hoewel we jarenlang naar jou hebben uitgekeken, is het met momenten werkelijk onwezenlijk dat je nu bij ons bent. Maar je bent er, en je was vanaf onze eerste minuut samen het middelpunt van onze wereld … Het was 17 januari. Literair gezien zou het gepast zijn moest ik hier beschrijven hoe het weer was die dag, maar die informatie moet ik je jammer genoeg schuldig blijven. Ik was op van de zenuwen, en had enkel oog voor mijn telefoon. We zouden…

IVF GOT THIS – the story continues

In wat ondertussen een ver verleden lijkt beloofde ik je het vervolg van ons hoofdstuk van eerste keren. Ik schreef een tijdje niet, en dat om verschillende redenen. De hoofdreden was dat het even niet ging. Ik kreeg geen letter op het scherm. Manlief en ik moesten eerst zelf uitzoeken hoe we na het hoofdstuk van eerste keren – want dat kende ondertussen een einde – verder moesten gaan. Nu we voor het volgende hoofdstuk staan ben ik klaar om ook dat deel van ons leven te delen. Omdat het een omvangrijk hoofdstuk is, besloot ik om voor een keertje…

Ze vraagt: “Kun jij nog dromen?”

Vandaag exact twee jaar geleden was een prachtige dag. De zon scheen en de temperaturen klommen tot een hoogte die niet als vanzelfsprekend wordt beschouwd eind oktober. Een dag vol lachende gezichten en tranen van geluk, met als afsluiter het beste feestje dat we ooit samen hebben gebouwd. Een dag vol liefde, voor mekaar en voor alle mensen die onze dag samen met ons vierden. 31 oktober 2015 zal voor eeuwig en altijd in mijn geheugen gegrift staan als één van de gelukkigste dagen van ons leven. Het leven was niet zoals we het hadden voorzien, maar wel precies zoals…

You will forever be my always

Vrijdag 30 oktober. Morgen zal één van de belangrijkste personen in mijn leven zijn naam veranderen van de verloofde naar de echtgenoot. 10 maanden lang hebben we er naar uitgekeken: naar de dag waarop we samen met alle mensen die we graag zien zullen vieren dat wij elkaar graag zien. Ik kan bijna niet meer wachten… 10 maanden. Wanneer we onze trouwdatum uitkozen, leek dat nog ein-de-loos lang. Genoeg tijd om na te denken hoe we deze dag zouden willen beleven, dachten we. Terwijl we eigenlijk al jarenlang een beeld in ons hoofd hadden van hoe onze mooiste dag er…

There is no foot too small that it cannot leave an imprint in this world

Ik neem je even terug in de tijd, naar 28 mei 2015. Want die dag stond de wereld weer even stil. En dat gebeurde in hetzelfde ziekenhuis. Ditmaal niet in kamer 458, maar een verdieping lager. Op kamer 353 van de dienst materniteit. Kwart voor 8 ’s ochtends. De verloofde zijn telefoon rinkelde. Dat was vast de collega van de verloofde, er zou wel iemand hebben afgebeld, dacht ik. Het bleek nét iets belangrijker nieuws te zijn. De schoonzus zou snel bevallen. Of de verloofde zijn afspraken ’s avonds kon verzetten, om zijn petekind te gaan bezoeken. Natuurlijk kon hij…

One’s not half of two; two are halves of one

Mijn verhaal zou niet volledig zijn zonder een stuk over de verloofde. Zoals ik al vertelde tijdens onze kennismaking, speelt de verloofde een immens grote rol in mijn leven. E.E. Cummings sloeg de nagel op de kop wanneer hij deze zin op papier zette. Niet dat ik het gevoel had niet volledig te zijn voordat ik de verloofde leerde kennen. Helemaal niet. Ik was een onbezorgde tiener die in het weekend graag een stapje in de wereld zette en de vrienden als de dierbaarste mensen in het leven beschouwde. Ik fladderde graag eens rond, van de ene jongen naar de…